Тэтгэврийн зээл тэглэнэ гэнэ үү...

Нүд нь нулимстай нэгэн эмээ лангуун дээгүүрх барааг хараачилж, үнэ асууна. Эмээд  уг нь авах хүсэл бий ч мөнгөгүйн гачлан түүнд маш их байх аж.
Ааруул, хуруудын үнэ асуучхаад “Пээ ямар их нэмэгдээ вэ, хн” гэсээр цааш алхаж  тогооны өрөмний үнэ асуугаад “Ээ Банданлхам...” гээд адислав.
Тэгснээ танилтайгаа тараалдан  хэсэг зуур саатаад “Цагаан сарыг хийж чадах нь үү дээ, би гэдэг хүн. Нөгөө хэдэн цаас чинь ер хүршгүй. Хоёр гурван жилийн өмнө бол ёстой под хийдэг байлаа. Энэ жил тун горьгүй шүү...” гэхэд хоолой нь чичирхийлж,  нүдэнд нулимс цийлэгнэв. Танил нь сандарч “За, гайгүй дээ, Жаажаа. Байгаагаараа л байхаас яах вэ дээ.  Тэтгэврийн зээл энэ тэр битгий аваарай. Дараа нь  хэцүүднэ ш дээ. Та энүүгээр өрөм, жаахан хольсон тос аваарай” гээд 50 мянган төгрөг өгөхөд эмээ сандарч үгүй, үгүй. Адилхан байж яаж болдог юм. Эмээ нь давгүй. Харин дотор давчдаад байсан чинь овоо уужирчихлаа. Эмээ нь тэтгэврийн зээл 6 саяыг аваад одоо 3 сая гаран үлдэж байгаа. Хүүхэд багачуулынхаа өгсөн мөнгийг хураагаад яг 2 сарын тэтгэврийн мөнгөтэй тэнцэх хэмжээний мөнгө жоорлосон. Түүгээрээ сар шинээ хийнэ гэсэн чинь хүрэх янзгүй дэг. Ууцны мах ч бүр хүчиршгүй нь, өрөөл мах аваад чаначихна. Буузны мах, гурилаа авсан байгаа. Хүүхдүүд ирээд хийгээд өгнө. За тэгээд ажилтай тэднийг хүлээж байхаар өдөр өдөрт жаахан жаахнаар нь хийсээр байгаад болно доо, болно... Гэхдээ энэ Ерөнхийлөгчийг сар шинийн өмнө тэтгэврийн зээл тэглэнэ” гэж яриад байсан даа. Хөгшчүүл над шиг чимээ чагнаад л байгаа...” гэсээр  танилынхаа өгсөн мөнгийг ч авалгүй яваад өгөв. 
Эмээг цаашилсаар чихрийн тасагт очиход “Тэтгэврийн зээл тэглээд өгчихвөл энэ төр засагтаа баярлаад баршгүй. Гэхдээ овоо сураг гарч байснаа чимээгүй болчихлоо.  Горьдлого тасрахгүй л байна шүү хөө...” хэмээн ярих хоёр буурайн ярианд оролцож Баттулга Ерөнхийлөгч  чинь харин хүн байж.  Ард түмнээ ямар ч байсан баярлуулсан даа. Энэ хүрэн бор нөхөр ч ёстой мэдэхгүй ээ. Биднийгээ ямар амьдарч байгааг ер мэддэггүй юм шиг байгаа юм...” гэж эмээ ярианд нь оролцов...
Өнөөдөр сэтгэл нь чилж, зүрх нь дэлсэж дотор нь давчдаж байгаа ахмадууд зэгсэн олон байгаа бололтой хаана л бол хаана “Тэтгэврийн зээл тэглэх гэнэ үү” гэж сураг ажиг тавьцгааж байгаа аж. 
Уг нь ахмадууд маань хэргийн баргийн юманд тэгж хошуурах  хүмүүс биш. Хал үзэж халуун чулуу долоохоос наагуурхыг үзсэн болохоор залуустаа үлгэр дуурайл болохыг хичээж  амаргүй, хэцүү байсан ч шүд зуун тэвчдэг тийм л хүмүүс. Гэхдээ энэ удаа тэд үнэхээр ядарч, сульдаж, бачуурч буй бололтой. 
Тийм дээ л “Тэтгэврийн зээл тэглэнэ гэнэ үү” гэж өөрсдийн горьдлого тээж, итгэж, тэр л итгэлээрээ гол зогоон амьдарч “Төрийн минь сүлд өршөөг” хэмээн залбирсаар л явна даа, тэд минь.
... Эмээг цааш явсаар гурил будааны тасагт очиход мөн л тэтгэврийн зээл тэглэх тухай ярьцгааж байсан ч эмээ энэ удаа тэдний ярианд оролцсонгүй 10 кг гурилыг 50 мянган төгрөгөөр аваад цагийн эрхээр мойтийж майга дуу болж яваа  2 хөлөө зөөж ядан, урам муутай явах нь “Ирэх жил энэнээс ч дор байх нь дээ...” гэж бодож байгаа юм шиг санагдаж  өөрийн эрхгүй өр зурав.
Хэдэн муу сайн ахмадуудаа яаж шуухан баярлуулна даа. Тэдний хувьд  сар шинэ бол хамгийн үнэ цэнтэй баяр нь шүү дээ.